پیرسینگ بینی یکی از محبوبترین روشهای زیبایی در سراسر جهان است که میتواند جذابیت خاصی به چهره ببخشد. اما این زیبایی گاهی اوقات با چالشهایی همراه میشود. عفونت پیرسینگ بینی یکی از شایعترین مشکلاتی است که افراد پس از سوراخ کردن بینی با آن مواجه میشوند. اگر شما هم به تازگی پیرسینگ انجام دادهاید یا قصد انجام آن را دارید، آگاهی از عوارض پیرسینگ بینی و راههای پیشگیری و درمان آن کاملا ضروری است.
در این مقاله از وبسایت کیا ویژن، به بررسی کامل علل، علائم و روشهای درمان عفونت پیرسینگ میپردازیم تا با خیالی آسوده از زیبایی خود لذت ببرید.
عفونت پیرسینگ بینی چیست؟
هر زمان که پوست سوراخ میشود، بدن آن را به عنوان یک زخم شناسایی کرده و روند بهبودی را آغاز میکند. در روزهای اول، کمی قرمزی، تورم و ترشحات شفاف کاملا طبیعی است. اما عفونت پیرسینگ بینی زمانی رخ میدهد که باکتریها یا قارچها وارد این زخم باز شده و سیستم ایمنی بدن را درگیر کنند.
تفاوت اصلی التهاب طبیعی با عفونت در شدت علائم و نوع ترشحات است؛ ترشحات طبیعی شفاف یا کمی سفید هستند، اما عفونت با ترشحات زرد یا سبز رنگ و بوی نامطبوع همراه است.
علائم عفونت پیرسینگ بینی که نباید نادیده بگیرید!
شناخت زودهنگام علائم عفونت پیرسینگ بینی میتواند از بروز مشکلات جدیتر جلوگیری کند. اگر یک یا چند مورد از علائم زیر را تجربه کردید، احتمالا پیرسینگ شما دچار عفونت شده است:
- قرمزی و تورم شدید که با گذشت زمان به جای کاهش، افزایش پیدا میکند.
- احساس درد غیرطبیعی بعد از پیرسینگ. توجه داشته باشید که داشتن مقداری درد بعد از پیرسینگ در روزهای اول طبیعی است، اما درد ضرباندار و مداوم نشانه عفونت است.
- ترشح چرک بدبو و خروج مایعات زرد یا سبز رنگ از سوراخ بینی.
- داغ شدن پوست و احساس گرما و التهاب در اطراف ناحیه پیرسینگ.
- بروز جوش کنار پیرسینگ و احساس برجستگیهای چرکی و دردناک (پوستول) در نزدیکی محل سوراخ شده.
بررسی عکس عفونت پیرسینگ بینی
علت عفونت پیرسینگ بینی چیست؟
عفونتها بیدلیل به وجود نمیآیند. آشنایی با دلایل ایجاد عفونت به شما در پیشگیری از آن کمک میکند. در ادامه با بعضی از رایجترین دلایل بروز عفونت پیرسینگ بینی آشنا خواهیم شد:
- آلودگی ابزار سوراخکاری و استفاده از سوزنها یا دستگاههای غیر استریل یکی از رایجترین دلایل عفونت پیرسینگ بینی است.
- عدم رعایت مراقبتهای بهداشتی و بیتوجهی به شستشوی منظم زخم و مراقبتهای لازم بعد از انجام پیرسینگ، یکی دیگر از دلایل بروز عفونت پیرسینگ بینی است.
- علاوه بر موارد ذکر شده نباید فراموش کرد که بعد از انجام پیرسینگ نباید به صورت مداوم محل پیرسینگ را لمس کنید. لمس کردن مداوم و دست زدن به پیرسینگ با دستهای آلوده، اصلیترین راه انتقال باکتری است.
- حساسیت به فلزات و استفاده از زیورآلات ارزانقیمت حاوی نیکل که باعث واکنش آلرژیک و سپس عفونت میشود نیز یکی دیگر از دلایل عفونت پیرسینگ بینی است.
راهنمای جامع درمان عفونت پیرسینگ بینی
اگر متوجه عفونت شدید، خونسردی خود را حفظ کنید. درمان عفونت پیرسینگ بینی بسته به شدت آن به روشهای مختلفی انجام میشود. با این حال میتوان به صورت کلی گفت که درمان عفونت پیرسینگ بینی یا با کمک روشهای خانگی امکان پذیر است یا میتوانید برای بهبود آن از پماد یا در موارد شدیدتر و با تجویز پزشک از آنتیبیوتیک استفاده کنید. این که کدام یک از این ۳ روش برای شما مناسبتر است با توجه به تشخیص پزشک متخصص مشخص خواهد شد.
درمان خانگی عفونت پیرسینگ بینی
در مراحل اولیه و برای عفونتهای خفیف، درمان خانگی عفونت پیرسینگ بینی بسیار کارآمد است. برای این کار، پایه و اساس درمان شما باید شستشوی منظم محل پیرسینگ با محلول نمکی یا همان سرم نرمال سالین باشد؛ اگر روزی دو تا سه بار این ناحیه را به خوبی تمیز کنید، محیط برای رشد و تکثیر باکتریها نامناسب شده و روند پاکسازی زخم تسریع میشود.
در کنار شستشو، استفاده از کمپرس گرم نیز یک راهکار مکمل و بسیار موثر است؛ به این صورت که با قرار دادن یک حوله تمیز و گرم روی بینی، جریان خون در ناحیه ملتهب افزایش یافته و همین امر به کاهش چشمگیر تورم و خروج راحتتر ترشحات چرکی کمک میکند.
با این حال، یکی از حیاتیترین نکات در طول روند درمان این است که از دستکاری زخم بپرهیزید و تحت هیچ شرایطی نگین پیرسینگ را از بینی خود خارج نکنید، مگر این که پزشک اینطور دستور داده باشد. بسیاری از افراد به اشتباه تصور میکنند خارج کردن پیرسینگ به بهبود عفونت کمک میکند، در حالی که این کار باعث بسته شدن سریع سوراخ بینی شده و در نتیجه، عفونت و چرک در زیر لایههای پوست حبس میشود که درمان را بسیار پیچیدهتر و پردردسرتر خواهد کرد.
بهترین پماد برای عفونت پیرسینگ بینی کدام است؟
در صورت تداوم علائم عفونت، استفاده از پمادهای آنتیبیوتیک موضعی برای مدیریت و درمان شرایط ضروری است. بهترین پماد برای عفونت پیرسینگ بینی شامل موارد زیر است:
- پماد موپیروسین (Mupirocin) که یکی از قویترین پمادها برای از بین بردن باکتریهای سطح پوست است.
- پماد تتراسایکلین که یک آنتیبیوتیک موضعی رایج برای جلوگیری از رشد باکتریها است.
- پماد فوزیدیک اسید که یک پماد بسیار موثر در درمان عفونتهای استافیلوکوکی پوست است. عفونتهای استافیلوکوکی همان عفونتهای چرکی و ملتهبی هستند که بر اثر ورود باکتریهای طبیعیِ داخل بینی به زخم پیرسینگ ایجاد میشوند.
مصرف قرص برای عفونت پیرسینگ؛ چه زمانی به آنتیبیوتیک نیاز داریم؟
اگر عفونت به پماد و درمانهای خانگی جواب نداد، تورم به نواحی دیگر صورت کشیده شد یا دچار تب شدید، باید فورا به پزشک مراجعه کنید. در این شرایط پزشک به تجویز قرص برای عفونت پیرسینگ میپردازد. قرصهایی که در این مرحله تجویز میشوند عموما آنتیبیوتیکهایی مانند مانند سفالکسین یا آموکسیسیلین هستند. دقت کنید که آنتیبیوتیکهای خوراکی حتما باید تحت نظر پزشک مصرف شوند.
کلوئید پیرسینگ بینی چیست؟
بسیاری از افراد کلوئید را با عفونت اشتباه میگیرند. کلوئید پیرسینگ بینی در واقع رشد بیش از حد بافت اسکار یا همان زخم است که به شکل یک برجستگی سفت، براق و بدون درد یا با خارش خفیف در کنار پیرسینگ ظاهر میشود.
برای درمان گوشت اضافه پیرسینگ گوش و بینی، روشهای خانگی معمولا پاسخگو نیستند. در این موارد پزشک متخصص پوست ممکن است از ژلهای سیلیکونی، تزریق کورتون در محل کلوئید، لیزر درمانی یا در موارد نادر از جراحی و کرایوتراپی استفاده کند.
عوارض پیرسینگ بینی و روشهای جلوگیری از آن
آگاهی از عوارض پیرسینگ بینی به شما کمک میکند تا با دقت بیشتری از آن مراقبت کنید. مهمترین این عوارض و روش پیشگیری از هرکدام را در ادامه مورد بررسی قرار میدهیم.
عفونت شایعترین عارضه است که با تورم، درد ضرباندار و ترشحات چرکی همراه بوده و معمولاً به دلیل استفاده از ابزار غیراستریل یا لمس زخم با دست آلوده ایجاد میشود. برای جلوگیری از عفونت، حتماً به مراکز معتبر و کاملاً بهداشتی مراجعه کنید، روزانه محل پیرسینگ را با محلول نمکی شستشو دهید و هرگز با دستهای نشسته به نگین خود دست نزنید.
خونریزی محل پیرسینگ یکی دیگر از عوارض پیرسینگ بینی است که به دلیل پاره شدن مویرگهای ظریف بافت بینی هنگام سوراخ کردن رخ میدهد و ممکن است تا چند روز به صورت لکههای خون خشکشده دیده شود. بهترین روش برای جلوگیری از خونریزی طولانیمدت، انجام پیرسینگ توسط یک فرد متخصص و آشنا به آناتومی بینی است؛ همچنین باید از مصرف داروهای رقیقکننده خون در روزهای قبل از پیرسینگ خودداری کنید.
کلوئید پیرسینگ بینی در اثر واکنش بیش از حد سیستم ایمنی و ترمیم غیرطبیعی زخم ایجاد میشود که نتیجه آن، شکلگیری یک توده سفت و برجسته در کنار سوراخ پیرسینگ است. برای پیشگیری از ایجاد کلوئید و جوش کنار پیرسینگ، باید از دستکاری کردن، کشیدن و چرخاندن بیمورد نگین خودداری کنید و تا زمان بهبودی کامل، زیورآلات خود را زودتر از موعد تعویض نکنید.
باقی ماندن جای زخم یکی دیگر از عوارض احتمالی است که معمولاً در صورت پس زدن پیرسینگ توسط بدن، عفونتهای مکرر و شدید، یا خارج کردن زودهنگام نگین پیش از بهبودی کامل بافت رخ میدهد. برای جلوگیری از این مشکل، در صورت بروز عفونت هرگز خودسرانه نگین را خارج نکنید تا عفونت داخل بافت حبس نشود و اجازه دهید روند ترمیم زخم با رعایت بهداشت و مراقبتهای اصولی به طور طبیعی طی شود.
حساسیت به فلزات نامرغوب یکی دیگر از عوارض پیرسینگ بینی است. این عارضه بهخصوص فلزاتی که دارای نیکل هستند، باعث خارش، قرمزی شدید، سوزش و ملتهب شدن پوست اطراف پیرسینگ میشود. راه جلوگیری از این عارضه بسیار ساده است؛ از همان ابتدا فقط از فلزات ضد حساسیت و باکیفیت مانند تیتانیوم درجه ایمپلنت، طلای ۱۸ عیار یا فولاد ضدزنگ جراحی استفاده کنید.
در نهایت باید توجه داشت که گاهی اوقات قفل نگین شل شده و ممکن است فرد در هنگام خواب آن را به صورت تصادفی ببلعد یا وارد مجاری تنفسی خود کند که خطرات زیادی به همراه دارد. برای جلوگیری از این اتفاق، به طور مرتب سفت بودن قفل پیرسینگ را بررسی کنید و سعی کنید از نگینهای پیچی، تخت و استانداردی استفاده کنید که به راحتی باز یا جدا نمیشوند.
اصول مراقبت بعد از پیرسینگ بینی
مهمترین عامل در جلوگیری از عفونت، رعایت دقیق نکات مراقبت بعد از پیرسینگ است. بعد از پیرسینگ حتما لازم است موارد زیر را در نظر بگیرید:
- محل پیرسینگ را روزانه با محلول آبنمک استریل بشویید.
- هرگز با دستهای نشسته به بینی و نگین آن دست نزنید.
- حتماً از فلزات مناسب و ضدحساسیت مانند تیتانیوم، طلای ۱۸ عیار یا استیل جراحی استفاده کنید و از فلزات نامرغوب حاوی نیکل بپرهیزید.
- از رفتن به استخر، سونا و دریا در هفتههای اول خودداری کنید.
- تا زمان بهبودی کامل یعنی حدود ۴ تا ۶ ماه، از تعویض زودهنگام زیورآلات خودداری کنید.
- مراقب باشید هنگام پوشیدن لباس یا خشک کردن صورت با حوله، پیرسینگ کشیده نشود.
پیرسینگ سپتوم بینی چیست؟
پیرسینگ سپتوم بینی در بافت نرم بین دو سوراخ بینی انجام میشود و از غضروف عبور نمیکند. به همین دلیل معمولا درد کمتری نسبت به پیرسینگ پره بینی دارد و سریعتر بهبود پیدا میکند. با این حال، به دلیل قرارگیری در داخل بینی، بیشتر در معرض ترشحات مخاطی است و نیاز به شستشوی دقیقتری برای جلوگیری از عفونت دارد.
سوالات متداول درباره عفونت پیرسینگ بینی
عفونت پیرسینگ بینی چه علائمی دارد؟
علائمی مانند قرمزی شدید و پیشرونده، تورم، درد ضرباندار، داغ شدن پوست اطراف پیرسینگ و خروج ترشحات چرکی زرد یا سبز رنگ از نشانههای اصلی عفونت هستند.
بهترین پماد برای عفونت پیرسینگ بینی چیست؟
پمادهای آنتیبیوتیک موضعی مانند موپیروسین، تتراسایکلین و فوزیدیک اسید بهترین گزینهها برای درمان عفونتهای سطحی پیرسینگ هستند.
آیا عفونت پیرسینگ بینی در خانه درمان میشود؟
بله، عفونتهای خفیف معمولا با شستشوی منظم با نرمال سالین و استفاده از کمپرس گرم در خانه قابل درمان هستند. اما عفونتهای شدید نیاز به مراجعه به پزشک دارند.
جوش کنار پیرسینگ بینی چرا ایجاد میشود؟
این جوشها (پوستول) معمولا به دلیل تجمع باکتریها، چربی پوست و سلولهای مرده در محل زخم ایجاد میشوند و نشانهای از عفونت موضعی یا التهاب فولیکول مو هستند.
کلوئید پیرسینگ بینی چیست؟
کلوئید یا گوشت اضافه، رشد غیرطبیعی و بیش از حد بافت التیامیافته زخم است که به صورت یک توده سفت و گوشتی در کنار سوراخ پیرسینگ ایجاد میشود و با عفونت تفاوت دارد.
چقدر طول میکشد پیرسینگ بینی خوب شود؟
بهبودی اولیه معمولا چند هفته زمان میبرد، اما ترمیم کامل بافت داخلی سوراخ پره بینی بین ۴ تا ۶ ماه و پیرسینگ سپتوم حدود ۲ تا ۳ ماه زمان نیاز دارد.
